Uwaga! Ta strona używa plików cookies i podobnych techonologii (kliknij aby poznać politykę plików Cookies)
Akceptuj i zamknij
Artykuły: Oznakowanie opakowań
Udostepnij
Artykuły: Żywność już nas nie zaskoczy PRO-TEST: Nr 12 (150) grudzień 2014
 Oznakowanie opakowań Oznakowanie opakowań Żywność już nas nie zaskoczy

Większa czcionka, wyraźna informacja o alergenach, data zamrożenia żywności – to tylko niektóre ze zmian oznakowania opakowań, które właśnie weszły w życie.

 

Etykiety żywności oferowanej konsumentom w opakowaniach muszą być czytelne, nieusuwalne, zrozumiałe, nie mogą wprowadzać w błąd i pomijać istotnych informacji. Właśnie weszło w życie rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności. Oto najważniejsze zmiany:

 

  1. Minimalna wielkość czcionki na etykiecie to 1,2 mm, a na bardzo małych opakowaniach – 0,9 mm.

 

  1. Obowiązkowe umieszczenie na etykiecie między innymi następujących informacji: nazwa (ale nie wymyślona przez przedsiębiorcę, tylko wskazująca na rodzaj produktu), wykaz wszystkich składników (wraz z alergenami oraz dodatkami do żywności), zawartość netto, data minimalnej trwałości (albo termin przydatności do spożycia), warunki przechowywania lub przygotowania, dane producenta.

 

  1. Alergeny: Etykiety muszą informować o rodzaju składnika powodującego alergię, który musi być wyróżniony, na przykład napisany inną czcionką, kolorem, na innym tle. W przypadku produktów sprzedawanych luzem informacji o alergenach szukajmy na wywieszce przy produkcie.

 

  1. Skład: Na pierwszym miejscu na etykiecie musi znajdować się składnik, którego w produkcie jest najwięcej. Artykuły jednoskładnikowe, na przykład masło lub mleko, nie muszą mieć wykazu składników.

 

  1. Składnik niespodzianka: Jeżeli produkt zawiera składniki, których zazwyczaj nie spodziewamy się w danych produktach, będzie o tym informować napis na opakowaniu znajdujący się obok nazwy. Na przykład możemy spodziewać się takiej informacji: „pasztet drobiowy z tłuszczem roślinnym” lub „pizza z produktem seropodobnym”.

 

  1. Określenie kraju lub miejsca pochodzenia produktu: Miejsce pochodzenia produktu ma duże znaczenie dla decyzji zakupowych konsumentów. Etykieta musi informować, skąd pochodzi produkt, jeśli szata graficzna albo informacje w oznakowaniu mogłyby konsumenta wprowadzić w błąd.

 

  1. Woda w surowym mięsie i rybach wyglądających jak sztuka mięsa czy filet: Gdy jest jej więcej niż 5% masy produktu, to zgodnie z nowymi przepisami, będziemy o tym poinformowani.

 

  1. Gdy do mięsa lub ryby dodano białko zwierzęce, to nazwa produktu, a nie tylko wykaz składników, musi o tym informować. Znajdziemy wtedy na przykład takie zdanie: „kotlet z dorsza z dodatkiem białka wieprzowego”, „polędwica wołowa z dodatkiem białka wieprzowego”. Na etykiecie powinna znaleźć się także informacja o dacie zamrożenia mięsa i ryb.

 

  1. Żywność w internecie: W tym kanale sprzedaży to właściciel strony internetowej przed zakupem musi zadbać o prawidłowe poinformowanie konsumentów o składzie produktu. Czyli musi dostarczyć takich samych informacji, jak sprzedawca w sklepie tradycyjnym.

 

Rozporządzenie zaczyna obowiązywać od 13 grudnia 2014 r. W sklepach znajdziemy jednak produkty oznakowane zgodnie z poprzednimi wymaganiami, jeżeli zostały one wprowadzone na rynek przed tą datą.